Kraska to jeden z najbardziej efektownych i kolorowych ptaków Polski. Jej jaskrawe, niemal egzotyczne upierzenie przyciąga wzrok każdego, kto ma szczęście ją zobaczyć. Niestety, ten piękny gatunek znalazł się na skraju całkowitego wyginięcia. OTOP prowadzi czynną ochronę montując budki lęgowe i monitorując ostatnie ptaki, dając jeszcze szansę na uratowanie gatunku.
Jeszcze w latach siedemdziesiątych naliczono około tysiąca par lęgowych. W 2024 roku stwierdzono zaledwie cztery pary, a monitoring w 2025 roku wykazał historyczne minimum liczebności. Główne zagrożenia to intensyfikacja rolnictwa i zanik starych drzew dziuplastych.
Ptak osiąga długość ciała 30-32 cm i rozpiętość skrzydeł dochodzącą do 73 cm. Charakteryzuje się intensywnie niebieskim ubarwieniem głowy i spodu ciała, które pięknie kontrastuje z rdzawym grzbietem oraz czarnymi lotkami. Jest jedynym przedstawicielem rodziny kraskowatych gnieżdżącym się w Europie. Dawniej był pospolity w całej Polsce.
Podczas okresu godowego kraska wykonuje imponujące akrobacje w locie - wzlatuje wysoko i pikuje z widowiskowymi bocznymi przewrotami. To efektowne zachowanie dało jej angielską nazwę „roller”. Głos ptaka brzmi szorstko „rak-rak” lub donośnie „krrrak”. Często przesiaduje na widocznych czatowniach, takich jak czuby drzew czy linie energetyczne.
W Polsce kraska zasiedla mozaikę tradycyjnego krajobrazu rolniczego na rozległych piaszczystych równinach. Preferuje ekstensywnie użytkowane pastwiska z pojedynczymi starymi drzewami - przede wszystkim wierzbami i topolami - w pobliżu lasów i cieków wodnych. Największa ostoja gatunku znajduje się obecnie na Równinie Kurpiowskiej.
Dieta kraski opiera się przede wszystkim na dużych owadach. Poluje na chrząszcze, świerszcze i pasikoniki, uzupełniając ją dżdżownicami, ślimakami, żabami oraz drobnymi gryzoniami. Z czatowni na drzewach lub słupach chwyta ofiary głównie na ziemi, choć czasem łapie je także w locie. Jest wyspecjalizowanym łowcą naziemnym.
Kraski gnieżdżą się w dziuplach drzew, najczęściej po dzięciołach czarnych lub zielonych, a chętnie także w budkach lęgowych. Tworzą monogamiczne pary i często wracają do tych samych miejsc lęgowych. W maju składają zwykle 4-5 jaj. Wysiadywanie trwa 17-20 dni, a młode opuszczają gniazdo po około 28 dniach.
Kraska jest dalekodystansowym migrantem zimującym na sawannach Afryki Subsaharyjskiej. Do Polski przylatuje na przełomie kwietnia i maja, a odlatuje w sierpniu lub wrześniu. Niektóre osobniki pokonują podczas wędrówek trasy liczące ponad dziesięć tysięcy kilometrów w jedną stronę.
Źródło: TwojaPogoda.pl